Tagarchief: smartphone

Ik ga op reis en ik neem mee …

Geld (of een Visa-kaart) en je paspoort, dat zijn de twee dingen die je op vakantie nooit mag vergeten of verliezen. Al de rest kan je (indien nodig) ter plaatse kopen.

Aan dat lijstje voeg ik nu ook mijn smartphone toe ( inclusief lader én stopcontactadaptor :)).

We reden naar Duinkerke, stonden te wachten op de boot toen ik ontdekte dat onze GPS geen kaarten bevat van Groot-Brittannië.  Pech. Brighton zouden we wel vinden met een gewone landkaart, maar ons ruilhuis was volgens de eigenaars ‘a bit tucked away’.

Ik dacht aan Runkeeper in de bergen, en besefte dat er op mijn (relatief) goedkope Samsung dus ook een gps moest staan. Maar ik was niet bereid om roaming te betalen, die tarieven komen in de buurt van diefstal. Google Maps was dus niet meteen een optie.

Op de overzet downloadde ik de gratis app Navigator en de gratis kaarten van Groot-Brittannië (de hele wereld zou wat te veel geheugen wreten). Werkt prefect. Probleem opgelost.

Wat gaan we doen? Wat kost dat? Hoe laat gaat dat open? Waar vinden we een grootwarenhuis?

Cafe’s met gratis Wifi vind je overal, en gelukkig hadden we ook verbinding in ‘ons’ huisje.

Met een smartphone kan je ook deftige foto’s maken, en ze mailen naar familie en vrienden. Dat bespaart je meteen ook een reeks postzegels.

Waar is de tijd dat een gsm als overdreven en aanstellerig werd aanzien? 😉 Ook nu ken ik mensen die ‘dat allemaal niet nodig hebben.’ Zelf zou ik mijn slimme gsm niet meer kunnen missen.

Advertenties

Apple of banaan?

Op de academie dweepten velen met Apple. Ik niet. Fotografen die niet op mac werkten, namen zichzelf niet au serieux vonden ze. Ik was het daar niet mee eens. Zuinig en vooral kritisch als ik ben, zag ik de meerwaarde niet. Sterker nog: hoe meer zij mij probeerden te overtuigen, hoe harde ik me verzette. Een pc met dezelfde capaciteiten kost nu eenmaal minder, veel minder. En mijn photoshop draaide probleemloos, zeker in het begin.

Want zo ging dat bij mij. Ik kocht een degelijke computer en even was ik heel enthousiast. Lekker slim en zuinig, dacht ik. De pret bleef nooit lang duren. Ik gebruik die dingen nu eenmaal heel intensief. Na zes maanden begon mijn computer te vertragen, en af en toe liep hij vast. Misschien zat ik met een virus? Ik ben geen grote downloader en ik kocht altijd een degelijk antivirusprogramma. Misschien moest ik gewoon defragmenteren? Wat ik ook deed, mijn pc bleef vertragen en uiteindelijk schakelde ik de hulp een van een geekvriendje. Het resultaat was altijd hetzelfde: we moesten herformateren, lees alles wissen. Hel.

Na een vijftal computers en een dozijn flessen wijn als bedanking aan de geekvriend, kocht ik op een avond in een opwelling een iMac. Ik kan me dat moment nog heel goed herinneren. Ik was zo gefrustreerd maar vijf minuten na mijn bestelling begon ik al te twijfelen. Had ik nu niet veel geld door het raam gegooid? Was mijn computer echt niet meer te redden? Kon ik wel werken met een Mac?

De Mac werd thuis geleverd en bleef minstens een maand ongeopend in de doos staan. Ik had na een paar noodstops mijn oude computer gereanimeerd, en stelde de overstap dus toch weer uit. Drie jaar later staat diezelfde iMac nog altijd op mijn bureau. Hij doet het nog altijd even goed als toen, ook al staat hij nu bomvol foto’s. Het was even aanpassen maar van computerstress heb ik sindsdien helemaal geen last meer. Ik wil nooit of te nimmer meer terug. “Once you go mac, you never go back.” Het is een cliché maar voor computer geef ik mij toch gewonnen.

Ondertussen kocht ik zelfs een zwaardere lees nog duurdere versie (omdat fotobestanden ook altijd maar zwaarder worden) en ook al baal ik een beetje dat er niet eens een cd-speler in zit: ik heb geen spijt. Apple is niet alleen een heel mooi toestel, je koopt voor een, groot stuk ook gemak, zekerheid en dus ook emotionele rust.

Voor mezelf kocht ik dus ook zonder twijfelen een ipad, waar ik heel tevreden van ben. Maar toen de kinderen bleven zagen voor een tablet, werd ik even overspoeld door twijfels. Kon ik voor hen niet beter een goedkope android tablet kopen? Zo gezegd, zo gedaan. Dat schijfje ligt hier, en het werkt. Maar je moet een beetje geduldiger zijn, zowel met vinden van leuke apps, het laden van de spelletjes als met het uitvissen van waar wat staat. Vanaf 12 maanden kan elk kind werken met een Ipad: duw, duw, duw en als het niet lukt: home. Simpel. Android is toch een beetje een ander verhaal. De fake tablet ligt hier dus te verstoffen. De goedkope slechte koop.

En nu had ik dus een nieuwe gsm nodig. Ik heb onvoorstelbaar lang getwijfeld. Tevreden als ik ben van mijn iMac vroeg ik mij af of ik toch niet beter voor een Iphone zou gaan? Maar ik moest ook toegeven dat ik erg tevreden was van mijn HTC. Lastig. Uiteindelijk hakte ik na een week stressen de knoop door. Het werd een Samsung S3 mini. Prijs kwaliteit leek mij dat een eerlijk toestel,. Aan het tempo dat ik gsm’s laat vallen, speel ik maar beter op zeker. En 600 euro vind ik toch net iets te veel geld voor een gsm. En hoe overtuigd ik ook ben van mijn iMac’s, ik laat me niet graag in een hokje duwen.
samsungs3mini

Vershreklig

Gratis kaarten voor de musical Shrek, dat kon ik moeilijk laten liggen ook al was het een avondvoorstelling tijdens een schoolweek. Vroeger op reis vertrekken of brossen, dat doen wij niet. Maar een beetje minder slapen, kan geen kwaad. Samen met twee andere mama’s en hun kroots trokken we dinsdagavond dus naar Antwerpen. De zaal zat niet afgeladen vol waardoor we uiteindelijk toch nog naast elkaar konden zitten, op de 2de rij. 😉 Een musical op basis van een Disney film vind ik niet bijzonder origineel maar het werd toch een leuke voorstelling.

In de pauze wilden de kinderen voor de zoveelste keer van plaats veranderen. Ik stelde me recht waardoor mijn stoel naar boven toeklapte en mijn gsm op de grond viel. Of dat dacht ik toch. Want toen ik op handen en voeten (in rok!) de grond afzocht, zag ik achter mijn stoel een grote open gleuf.

“Mijn gsm ligt onder de tribune, op dezelfde hoogte als het orkest. Geen paniek. Na de voorstelling zal ik naar voor gaan om hem te recupereren.” Nog een geluk dat mijn geluid uit staat, dacht ik bij mezelf. Na de show stapte ik naar de verantwoordelijke maar toen bleek dat de tribune helemaal afgesloten is.

Ik ga dus moeten wachten tot het einde van de productie, met een beetje geluk toch nog drie weken. Gelieve dus gen kaarten te bestellen want dan zouden ze de voorstelling nog een paar weken kunnen verlengen 😉 Bovendien ga ik geluk moeten hebben met de eerlijke vinder. Podiumopbouw- en afbraak is een hectische en drukke gebeurtenis, een groepsgebeuren.

Plots had ik spijt van mijn geluid. Mijn batterij gaat erg lang mee. Moest mijn geluid aan gestaan hebben, had mijn leuke beltune 🙂 de voorstelling kunnen verstoren, en dan hadden ze misschien toch net iets meer moeite gedaan.

Maar spijt komt te laat. Shit happens. Zeuren helpt toch niet. Het gaat ook maar op een telefoon. En wie wil er nu een HTC? Ik ben niet zo geen beller. Drie weken zonder telefoon zou ik wel overleven. Ondertussen zijn we drie dagen verder en ik moet toegeven dat het lastiger is dan verwacht. Ik heb ondertussen mijn oude Samsung geactiveerd maar dat lost het gemis totaal niet op. Integendeel. Onvoorstelbaar hoe snel gsm-toestellen verouderen. Het ding is vreselijk traag, geraakt nauwelijks online en maakt onvoorstelbaar slechte foto’s.

shrekHet is afkicken geblazen dus. 😦

Zonnige groeten

Met mijn smartphone kan ik bijna altijd en overal online. En toch vind ik een tastbaar kaartje nog altijd iets hebben. Mails lees en wis je. Een kaartje is als een klein geschenkje, iets om te bewaren en om te koesteren. Net daarom blijf ik ze sturen, ook van op vakantie.

Dankzij de blog van de Bengeltjes maakte ik kennis met de mobiele postkaarten van De Post. Het concept is simpel: je maakt een foto met je telefoon, upload foto naar de post (via een poepsimpele app), tikt er een tekstje bij en klaar. Als je dat allemaal voor 3 uur (’s namiddags) doet, komt de gedrukt kaart de volgende dag al aan. De prijs valt ook mee, zeker in vergelijking met een buitenlandse postzegel. De kaartjes zijn ook mooi en groot gedrukt. Onvoorstelbaar goed gevonden, hip en innovatief voor … laten we eerlijk zijn een niet zo modern bedrijf als de Belgische Post.