Tagarchief: vakantie

Love home swap

Omdat jullie het zo lief vragen zal ik nog een paar huisruilweetjes op lijsten.

* Er bestaan heel veel huisruilsites. Sommige zijn gratis, de meeste rekenen na verloop van tijd abonnementskosten aan. Homelink is de bekendste; Taxistop hoort hier ook bij. Persoonlijk vind ik het een onhandige en lelijke website maar het voordeel is wel dat er veel gewone kleine huizen op staan. Zelf koos ik voor Love Home Swap. Die kan je gratis uitproberen en het is een erg strakke site met veel geweldig schone woningen. Die +- 45 euro iedere 3 maanden heb ik er wel voor over. Als ik met mijn drie kinderen op hotel ga, kost zo een citytrip veel meer. Sommige duurdere sites verzekeren je ook tegen mogelijke schade.

* Homeswappen lijkt een beetje op daten. De kans op slagen hangt grotendeels af van je verwachtingen. Zelf heb ik er mij aanvankelijk ook een beetje aan mispakt. Natuurlijk kan je proberen om je huis te ruilen voor een kasteel met zwembad in Nice. Wie niet waagt, niet wint. 😉 Maar meestal heeft de andere eigenaar weinig zin om zijn zomervakantie in Gent door te brengen. Het is geen slecht idee om veel woningen aan te schrijven, en kortbij vakanties in een appartement kunnen ook erg waardevol zijn.

* Wat met de risico’s? Ruil je ook je wagen en je hond? Er zijn geen vaste afspraken. Het is gewoon kwestie van overeenkomen. Onze Amsterdamse vrienden en vooral hun twee zoontjes vonden het leuk om een paar dagen voor Tuc te zorgen. Zij leenden ons hun fietsen uit, wat erg handig is in Amsterdam. Het was dus maar logisch dat zij ook onze fietsen mochten bezigen. Wat ik liever niet wou delen, zoals mijn dure fotocamera, heb ik in de fotostudio weggelegd.

* En ja, ongelukken gebeuren. Wat als? Een mens kan niet overal rekening mee houden want zo mis je ook veel goede dingen. Ook op dat vlak is een gelijkwaardige match belangrijk. En stel dat een van hun fietsen gestolen werd tijdens ons verblijf, tja dan had ik een nieuwe tweedehands gekocht. Potje breken, is potje betalen. Niet? Vertrouwen geven, is gezond. 🙂

* Ik was zo enthousiast dat ik meteen een reeks huizen aanschreef, en met succes. Waarschijnlijk gaan we in juli een paar dagen naar Den Haag en eind augustus naar Bristol, Zuid-Engeland. En voor volgend jaar zijn er plannen voor een korte week Parijs en een weekje Lissabon. Hoe meer je swapt, hoe meer geloofwaardigheid dat je opbouwt. En zo gaan mijn drie kinderen toch de mooi deel van Europa kunnen ontdekken. Zalig toch?

love

Een ander huis

Onze huisruil kwam tot stand via het internet. Ondertussen ‘wonen’ wij dus al drie dagen in een huis van mensen die wij nog nooit hebben gezien.

Dat is best raar. Je ontdekt hun huis, hun interieur, de fotokaders aan de muur, hun boeken en dvds en onbewust puzzel je een totaalbeeld bij elkaar. Ze houden van retro, net als wij. Hij houdt van muziek, denk ik als ik al die instrumenten ziet liggen. Ze lezen de Volkskrant, eten veel (of misschien altijd) vegetarisch en reizen graag. Op de kalender staat dat ze deze zomer naar Thailand gaan met de kinderen, net als wij.

Naast de gelijkenissen bots je automatisch ook op verschillen. Zo was er niet één wijnglas te vinden in huis. Drinken zij dan nooit wijn? En om de microgolfoven te gebruiken moest je de koelkast laten openstaan want dat toestel stond in een hoge, haast onbereikbare kast erboven. Dat leek ons erg onhandig voor een toestel dat je meermaals per dag gebruikt. Of hoe warmen zij ‘ s morgens anders (choco)melk, of een portie soep tussendoor of gewoon de restjes van gisteren? En zij vegen blijkbaar terwijl wij eerder stofzuigen.

Sommige verschillen zijn natuurlijk landelijk. Nederlanders wonen over het algemeen heel klein, en alle beschikbare ruimtes worden gebruikt. Zo bevond de badkamer en slaapkamers zich in de kelder, wat ik ondanks de leuke inrichting toch een beetje benauwd vond. Dit is toch een heel andere manier van leven, zelfs in vergelijking met de Belgische minikavels.

Iedereen fietst er en de fietspaden zijn geweldig maar fietshelmen zijn er duidelijk nog niet in de mode. Moderne scholen maar overal enkel glas, zeker in privé woningen. Oneindig veel groene en mooie speeltuinen maar een eigen tuin die de naam waard is, kennen ze er nauwelijks.En op vlak van sorteren kunnen ze nog wel iets leren van ons.

Maar ik kan ze wel smaken, die Hollanders. Opener en toegankelijker dan Belgen. Ik idealiseer het niet. Als kind was ik drie jaar lang omgeven door Nederlanders. Ik ken de keerzijde van die mondigheid. En toch voel ik me er nog steeds heel erg thuis.

En dat swappen is een ontdekking. Het is veruit de leukste, goedkoopste en gemakkelijkste manier om met kinderen een stad te beleven. Ik ga alvast meteen op zoek naar een nieuwe uitwisseling. 🙂

Amsterdam, het voorspel

Na de ontdekking van het huisje besloten we, zoals de locals, een eindje te gaan fietsen. Langs de kitscherige volkstuintjes en de vele boeddha beeldjes, voorbij een kinderboerderij tot we toevallig aankwamen bij een lokaal festivalletje. Enorm veel volk maar we beleefden er toch een leuk moment.

Ontertussen stak Nina haar vingers tussen een deur en viel Flo bijna uit haar fietsstoel.

We eindigden de dag dus gewoon ‘thuis’, met een warm bad en heerlijke diepvriespizza.

20130509-210634.jpg

20130509-210706.jpg

20130509-210736.jpg

20130509-210749.jpg

20130509-210803.jpg

20130509-210826.jpg

20130509-210841.jpg

20130509-210856.jpg

20130509-210915.jpg

20130509-210935.jpg

Huisruil

We hebben het al eens geprobeerd maar door omstandigheden is het toen niet gelukt. Maar dan kreeg ik nog een aanvraag van een gezin uit Amsterdam, of we geen zin hadden in een citytripje. Morgen vertrekken we dus voor vier dagen. En ook al is het hier druk en hebben we onze dosis reizen voor dit jaar eigenlijk al gehad: ik heb er toch zin in.

Het blijft ook zo een tof concept. Wij wonen voor een paar dagen in hun huis en zij in het onze. Dat is niet alleen onvoorstelbaar goedkoop. Ik kan nog wel een handvol andere voordelen bedenken. Zo hoeven we bijvoorbeeld geen opvang te zoeken voor onze Tuc. Daar gaan zij voor zorgen. 😉 En er is meer.

We mogen hun fietsen gebruiken, hun museumkaarten, hun voorkennis en vooral hun keuken zodat we ’s avonds rustig zelf kunnen koken en niet twee keer per dag op zoek moeten naar een kindvriendelijke restaurant. Een paar dagen in een echt huis logeren zorgt voor een heel andere manier van reizen.

Een beetje onverwacht en toch erg belangrijk bijkomend voordeel is het opvoedkundig aspect. Toen ik mijn meisjes vertelde dat wij een paar dagen met onbekende van huis zouden wisselen, schrokken ze. “Gaan er dan andere kindjes in mijn bed slapen, en met mijn speelgoed spelen? Maar dat wil ik niet want ze gaan vast iets stelen, of kapotmaken.” Nooit gedacht dat mijn kinderen zo pessimistisch en vooral zo materialistisch zouden zijn. Ze zijn bang van de risico’s in plaats van zich te verheugen op het avontuur en de mogelijke opportuniteiten. “Jullie gaan die dagen ook met hun speelgoed kunnen spelen. Dat is toch altijd extra tof.”

Maar voor we vertrekken moest ik natuurlijk ons huis op orde krijgen. In tegenstelling tot een etentje of feestje moest ik vandaag onze volledige woning (kamers, badkamer, kasten, wc, waskot, garage, tuin, enzovoort) opruimen. Vandaag dus, tussen 2 shoots en een bezoek van de thuisbegeleidster door. Het hele huis, van boven tot beneden en dat terwijl de kinderen thuis zijn. Het was dweilen met de kraan open.

Nu ja, mensen met de kuisziekte die doen niet aan huisruil. Die kiezen voor een vier sterren Marriott-hotel. Toch? En bijkomend voordeel is dat we wel gaan thuiskomen in een proper huis, of dat hoop ik alvast 🙂

Schermafbeelding 2013-05-08 om 19.23.23

Op hotel met vijf

Tijdens de paasvakantie gaan wij vaak op skivakantie, ook dit jaar. 1000 kilometer rijden, is best te doen in een dag. Maar omdat een reis voor mij begint vanaf het moment dat ik het huis verlaat, besloten we om toch onderweg te stoppen. Dus ging ik op zoek naar een betaalbaar hotel.

Twee volwassenen en drie kinderen, dat is meer dan gemiddeld maar nu toch ook niet zo uitzonderlijk. Toch vond ik nergens een geschikte kamer. Twee kinderen, dat gaat nog net. Voor een triootje zijn er ook opties zat. Maar gezinnen met drie kinderen moeten altijd en overal betalen voor vier volwassenen. En dat zag ik voor zo een korte tussenstop nacht toch niet zitten.

En dus boekte ik een kamer met een extra bed. Ik vermeldde wel dat we twee kinderen hadden, twee kleintjes en dat een extra bed dus meer dan genoeg was. Bij aankomst ging ik eerst naar boven met Nina en Flo, nadien volgde Bob met Manou. En de volgende ochtend aten we allemaal samen.

Leve Ibis en hun beperkte receptie. Meer nog: de kamers waren erg mooi, met een heerlijk bed en gestreken lakens. Manou sliep samen met Nina, Flo tussen ons. Allemaal heel gezellig. Het is jammer maar ik heb moeten leren dat eerlijkheid toch niet het langst duurt 🙂

Vakantieplannen: zomerlijstje

Toffe ideeën pikken we zonder schaamte. Ik hou van lijstjes. Die maken het leven lekker overzichtelijk. Todo voor vandaag: kinderen opvoeden, hen tafelmanier bijbrengen, hun leren opruimen, … Schrap, schrap, schrap. 🙂

Een vakantielijstje lijkt mij heerlijk, met als enige kleine verschil dat ik ons lijstje (grotendeels) zelf ga opstellen. Misschien zijn mijn meisjes nog te jong. Misschien hebben ze niet genoeg ervaring hebben om creatief uit te hoek te komen. Misschien zijn ze verwend of hebben ze gewoon een slechte smaak. Ik weet alvast zeker dat als ik het volledig aan hen overlaat, het blad vol met kostelijke en voor mij niet zo leuke activiteiten gaat staan zoals een dagje Plopsaland. We gaan overleggen en ze mogen gerust iets voorstellen dat al op mijn lijste staat 😉 Weten wat je wilt als ouder, is ook al een goed begin.

Op mijn voorlopige lijstje staat alvast:

Bruin in de tuin of kampvuur en liedjes zingen en samen met onze beste vrienden in de tent slapen
– In de nieuwe caravan slapen
– Een weekje naar zee
– Naar de dierentuin met de trein, dan zitten ze eens in een trein en zien ze eens een leeuw in het echt.
Boudewijn park (in plaats van Plopsaland)
– Een kindertoneelstuk meepikken tijdens de Gentse Feesten (in plaats van Pierke)
– Gentse feesten = batakamp en kermis en straattoneel en de springkastelen aan het zuid
– Fotoshoot in de duinen
– Naar de cinema
– Naar de Blaarmeersen, ondanks onze eigen tuin
– Vriendinnetjes die blijven slapen
– Fietsen naar Zwijnaarde en terug, of gewoon een lange fietstocht
– Allemaal samen gaan rollerbladen, misschien zo eens in een echte rollerpark
– Schilderen, een bloempot of kast of zo dus buiten met echte verf
– Brood bakken
– Knutselen met papier macher, dat wil ik al zo lang doen
– Een stopmotion maken
– Harry Maalter bezoeken
– Ritje met de brommer, een kind per keer wel te verstaan
– Ieder zijn verwendag
– Technolopis
– Brussel bezoeken en de zuidmarkt
– Elk om beurt eens bij mama slapen
– Een weekendje hoevetoerisme
– Een pingpong-wedstrijd, met beker en al
– Rommelmarkten

Wat er zeker aan komt:

– Veel BBQ’s, tot we het zo beu als iets zijn
– Vriendjes die komen zwemmen
-Werken in de moestuin
– Picknicken in de tuin
– Paardrijden
– Buiten ontbijten
– Laat opblijven

Wie nog wilde ideeën of suggesties heeft voor uitstapjes in eigen land. Shoot 😉

Hnd zkt vakantiehuis

Tuc gaat niet meer naar Marokko.

Zijn uw kinderen ook een beetje bang van een hond? Of droomt u stiekem van een eigen viervoeter? Of weet u gewoon niet goed wat gedaan met de kids in de vakantie? Wel dan heb ik een geweldige suggestie: Tuc.

Onze lieve cocker is een buitengewoon kindvriendelijk hond, vrolijk, luistert goed, is niet te groot, plast niet meer in huis en blaft niet. Mijn vader wil hem de hele week eten et drinken geven, maar het lieve beest wil natuurlijk ook graag eens gaan wandelen, of gewoon geaaid worden.

Wie zin heeft om hem een paar uur of een paar dagen (eten en zijn bench krijgen jullie er gratis en voor niets bij) bij te houden, moet maar een gil geven. Wacht niet te lang: Tuc is onvoorstelbaar populair 😉 Lol
tuc

Reispas

Om naar Marokko te mogen reizen heb je een reispas nodig. En die van ons is toevallig net verlopen. Typisch. Om de vijf jaar is het hetzelfde liedje. Omdat wij niet ieder jaar weg gaan, vind ik dat toch telkens een beetje een gedoe. Mijn identiteitskaart moet trouwens ook vernieuwd worden. Zou ik mijn oude foto’s nog mogen gebruiken? Ik zie er nog precies hetzelfde uit als vijf jaar geleden. Ook toen vroeg ik me af wie de onvriendelijke oude zieke vrouw op de foto was :-).

Ok, voor de kinderen kan ik het nog wel begrijpen. Alleen stom dat zij aanwezig moeten zijn voor de aanvraag. Ik mag dus niet alleen naar de dienst bevolking. Neen, dat zou te snel en te efficiënt zijn. Nu moet het hele gezin dus mee, en leuk dat ze dat vinden. En bovendien verplicht deze regel ons om buiten de schooluren te gaan.

Maar ik klaag niet. Een mens moet iets over hebben voor een leuke vakantie. Laten we nu alleen hopen dat ze zich houden aan hun termijn van 10 werkdagen. Spannend.
paspoort

Kazou

Wij zijn lid van de CM en dus krijgen wij om de haverklap allerhande brochures in de brievenbus. En zo botste ik toevallig op het kampaanbod van Kazou. Een weekje paardrijden in Spa, voor kinderen van 6 tot 9 jaar: het leek mij wel iets voor Manou. In de zomer blijven wij meestal thuis en een kamp is leuk om de sleur van de grote vakantie eens te doorbreken. Vijf dagen zonder ons op stap, ook dat is waardevol op die leeftijd. En manou had er zin in.

Inschrijven was mogelijk vanaf maandag 10 uur. Rond 14 uur maandagnamiddag besloot ik om er eens werk van te maken, nu ik toch niets anders om handen heb. Het paardrijkamp was ondertussen al volzet. Zucht.

Ik weet niet goed wat is met die mutualiteitvakanties. Ok, enerzijds hebben ze een leuk aanbod. Manou wil heel graag leren paardrijden maar ik heb nog altijd geen goede betaalbare manège in de buurt gevonden. Een kamp via de mutualiteit gaf mij ook wel vertrouwen. De kans is gewoon net iets groter dat je waar voor je geld krijgt, denk/dacht ik. Paardrijden is een dure sport. Ik heb als kind zelf regelmatig paardrijkampen gevolgd. Op de ene rij je een uurtje per dag op een afgereden knol in een vuile manège, terwijl je ergens anders een halve dag op wandeling mag.

Is Kazou dan zo goed? Of redeneert iedereen gewoon zoals ik? En waarom organiseren ze dan niet gewoon meer kampen? De skivakanties van Intersoc zijn niet slecht maar voor dezelfde prijs kan je ook met Tramontana weg, zonder die hatelijk inschrijvingsgekte. En het is natuurlijk wel heel nobel en tof dat hun aanbod openstaat voor zorgkindjes, maar die moeten dan wel nog binnen geraken.

Ik ben nu dus op zoek naar een alternatief. Freetime organiseert ook paardrijkampen, maar ik weet dat zij ooit met De Hoefslag samenwerkten en dat is geen goede referentie. Hebben jullie nog tips? zomer2013sloganjpg

Marokko

Kasbah_Le_Mirage_and_Spa_8 kasbah-le-mirage

Ik heb nood aan vakantie, aan rust, aan genieten, aan een time out én vooral aan veel zon. België is een geweldig land. Alleen zonde van het miezerige en grijze weer. Ik droom van heerlijke zonnestralen op mijn huid, van een warme bries door mijn haar, van een heerlijk fris gestreken hotelbed en van lachende kindergezichtjes.

Reizen met kinderen is geweldig maar ook duur binnen de schoolvakanties. Bovendien is onze tijd beperkt, zeker in de krokusvakantie. In de zomer durft de zon hier ook al eens te schijnen. Dan ben ik nog graag thuis.

Wat een zoektocht. Reisorganisaties en hotels zijn duidelijk niet voorzien op gezinnen met 3 kinderen. Kamers met hopen voor 3 en zelfs 4 volwassenen maar 3 jonge kinderen vinden ze te veel. En vakantiefabrieken zijn niet zo mijn ding. Hotels met 300 kamer en vier zwembaden, buiten het seizoen valt dat waarschijnlijk nog wel mee maar ik ben geen echte zonneklopper. En muziek aan het zwembad, gebruinde animatoren en aquarobicsessies brengen mij niet meteen in de juiste vakantiestemming.

Het liefst wou ik iets kleinschaligs en toch kindvriendelijk. Een unieke en liefst sfeervolle ervaring. Een hele week heb ik gezocht, en getwijfeld. Sunjets of Thomas Cook, Ryanair of Brussels Airlines, Djerba of Tenerife of Marokko. Zon, zwembad, cultuur en een paar leuke uitstapjes: daar ging ik voor.

Na een lange zoektocht kwam ik uit bij Hotel Le Mirage, een klein hotelletje buiten Marrakech in de woestijn. Net toen ik wou boeken versprong de prijs. Krokusvakantie, lap.  Maar zo snel geef ik niet op. En dus zocht ik opnieuw, gerichter deze keer. Weten wat je wilt, is een grote stap in de goede richting.  Een uur later boekte ik de vlucht en het hotel apart, los van Sunjets en Tomas Cook. Ok, het was even spannend maar de hele operatie bespaarde mij – hou u vast – 1000 euro.

Nu hopen dat Flo stabiel blijft, en dat ze misschien van haar sonde af mag (zou Ryanair mij doen bijbetalen voor haar sondehouder? ). En fingers crossed dat ook de rest van het gezin relatief gezond blijft. Ik heb voor alle zekerheid toch maar een goede annulatieverzekering afgesloten, wat met Flio ook niet evident bleek. En nu is het aftellen en duimen. Want als het lukt, wordt het vast een geweldige reis. We gaan kuren en zwemmen, en kameel rijden, lekker eten en shoppen in de soeks, en tempels bezoeken op onze kousen. Mmm. Me like.

Vakantie

Als student besef je niet hoe leuk, gemakkelijk en goedkoop reizen is. Zucht. Ik had zo leuke huisruilplannen voor volgende zomer. Een maandje Puerto Rico, het leek mij geweldig. Tot ik op zoek ging naar vluchten. Slik. 1100 euro per volwassene, 1000 euro per kind. Dat is niet echt betaalbaar, spijtig genoeg. Waarom valt de zomervakantie voor heel Europa eigenlijk in juli en augustus? In juni en september schijnt de zon toch ook? Dat zou de woekerprijzen alvast een klein beetje temperen.

Ik baal. Niet dat ik per se naar Puerto Rico wou maar in juli en augustus is geen enkel verre vlucht betaalbaar. Mijn kinderen laten kennismaken met een andere cultuur zal dus niet zo gemakkelijk worden. Bovendien groeit ook bij mij de behoefte om er eens helemaal uit te zijn.

Nu moet ik dus op zoek naar een alternatief. Moeilijk. Ik wil iets authentiek, niet te toeristisch maar ook niet te afgelegen. Italië vind ik wel leuk, of Frankrijk of Portugal. Ik heb een paar nieuwe aanvragen gedaan via de huisruilsite maar ik betwijfel of dat gaat lukken. Wie wil er in de zomervakantie zijn zuiderse villa met zwembad ruilen voor een verblijf in … het regenachtige België.

We kunnen natuurlijk ook gewoon zelf een huis huren, al zie ik mezelf niet meteen 2 weken aan het zwembad liggen. Mijn collega raadde me Airbenb aan, een toffe site met meer “charmante” woningen. Misschien moeten we er 2 huren, telkens voor een week, en zo een rondreis door Europa organiseren. De lange (en drukke) rit schrik me een beetje af maar het is alvast beter dan een all-in naar Turkije.

Originele tips zijn dus meer dan welkom.

Herfstvakantie

Volgende week gingen we ruilen, van huis, met een gezin uit Parijs. Ik keek er naar uit, en tot dit weekend ben ik er blijven in geloven. Maar een ouder moet realistisch zijn. Citytrippen met Flo zit er met de beste wil van de wereld nu echt niet in. En zo ontdekte ik ook de keerzijde vanhet concept huisruil: een hotelreservatie kan je gemakkelijk annuleren (mits een verzekering zelfs kosteloos) maar bij huisruil ligt dat toch een beetje moeilijker.

Jammer maar niet getreurd. Ik heb al een plan om van de herfstvakantie toch een feest te maken. Vijf vrije dagen en vijf gezinsleden die toe zijn aan “iets leuks”: gedurende de vakantieweek organiseer ik voor ieder om beurt een heuse verwendag. Manoudag, Ninadag, Flodag, mamadag en papadag.

De kinderen hebben alvast een lijst vol activiteiten op hun verlanglijstje staan, van binnenspeeltuin tot het zwembad, van paardrijden, naar de cinema tot namiddagen vol vriendjes op thuis bezoek. Zelf ga ik voor een lange nachtje zonder onderbrekingen, bezoekje aan de sauna, shoppen of gezellig op restaurant … zonder kinderen 😉

Ja, ik kijk er alvast naar uit. En reizen…tja dat zal voor 2013 zijn.

Parijs

Tijdens de herfstvakantie gaan we ons huis ruilen met een gezin uit Parijs. Spannend. Het is onze eerst keer maar ik heb er veel vertrouwen in. Een week van huis wisselen kan toch niet zo moeilijk zijn. Ik kreeg alvast een hele reeks leuke tips van ons gastgezin, over waar we lekker konden eten en wat het bezoeken waard is. En we moeten geen lakens en handdoeken meebrengen want we hebben ondertussen al afgesproken dat ieder zorgt in zijn huis voor een proper aanbod. Ook speelgoed moeten we niet meenemen, gezien zij ook drie kinderen hebben.

Hoe zit dat met de verzekering? Wat als er iets breekt? Hoe doe je het met de sleutel? Is ons huis wel “af” genoeg? Gaan ze het wel leuk vinden? Gaan wij daar onze weg vinden? Wat ga je een hele week doen met drie kinderen in Parijs? Tja, thuisblijven is altijd gemakkelijker. Wij gaan voor het avontuur en dat houdt natuurlijk en reeks onzekerheden met zich mee. Maar als ik de woning op foto zie, dan weet ik dat het vast goed komt. Ik tel de dagen al af. En als het meevalt, reizen met volgende zomer met dezelfde formule naar …Puerto Rico. Jiiiha 😉

Zonnige groeten

Met mijn smartphone kan ik bijna altijd en overal online. En toch vind ik een tastbaar kaartje nog altijd iets hebben. Mails lees en wis je. Een kaartje is als een klein geschenkje, iets om te bewaren en om te koesteren. Net daarom blijf ik ze sturen, ook van op vakantie.

Dankzij de blog van de Bengeltjes maakte ik kennis met de mobiele postkaarten van De Post. Het concept is simpel: je maakt een foto met je telefoon, upload foto naar de post (via een poepsimpele app), tikt er een tekstje bij en klaar. Als je dat allemaal voor 3 uur (’s namiddags) doet, komt de gedrukt kaart de volgende dag al aan. De prijs valt ook mee, zeker in vergelijking met een buitenlandse postzegel. De kaartjes zijn ook mooi en groot gedrukt. Onvoorstelbaar goed gevonden, hip en innovatief voor … laten we eerlijk zijn een niet zo modern bedrijf als de Belgische Post.

Zandmannen

image

Onze Belgische kust is niet bijzonder mooi. En bij een klein beetje zon wordt het overspoeld met dagjestoeristen. Onbegrijpelijk en toch ook niet.

Want niets is zo leuk dan met een paar vrienden genieten van de zon op je huid, samen springen over de golven, een groot zandkasteel bouwen en papieren bloemen verkopen, elkaar ingraven, vliegeren en petanken.

Ik ben geen zonneklopper maar op het strand kan ik me echt lang bezighouden. Het geluid van de golven alleen brengt me al tot rust. De vakantie is eindelijk begonnen. Joehoe.

Home swap

Huisruil, het idee spreekt me al lang aan en niet alleen om financiële redenen. Ik vind het gewoon zo zonde om ons huis in de zomer voor een lange periode achter te laten. En hotels zijn leuk maar ergens “wonen” lijkt me gemakkelijker en authentieker. Maar hoe begin je aan zo een huisruil? Ik dacht eerst aan taxistop maar op hun site zag ik de bomen door het bos niet. Ok, het is leuk om een uitgebreid aanbod te hebben maar te veel is ook iets. Pagina’s vol kleine sleutel-op-de-deur huisje in America, in een of andere woonwijk: dat is nu niet meteen waar ik naar op zoek ben. Vliegen met vijf blijft hoe dan ook kostelijk. Het moet een beetje de moeite zijn.

En zo kwam ik terecht bij Love Home Swap. De site en het aanbod spraken me direct aan, én de eerste maand is gratis. Met een beetje geluk vind ik in die periode wel een paar kandidaten. Maar het eerste wat ik moest doen, was foto’s maken van ons eigen huis. Dat zou niet moeilijk moeten zijn maar het is vakantie, ook voor mijn poetsvrouw. De kinderen spelen, de hele dag overal. Alleen in de tuin lag het al vol speelgoed, fietsen, schoenen, ballen, handdoeken, enz.

Tja, een mens moet er iets voor over hebben. Les 1: home swappen vraagt tijd, in tegenstelling tot hotel boeken (dat kan ik echt heel snel). Ik schreef ons in, en zocht ook meteen zelf contact met een reeks mooie huizen. Geluk moet je een beetje afdwingen. Wachten is zelden een goede strategie. Een kwartier later kreeg ik al een antwoord terug. Ze waren geïnteresseerd. Joehoeee ! Ok het is niet voor meteen maar ik voelde toch golf van puberale opwindingen. Les 2: Home swappen is spannend. Het lijkt een beetje op daten. Je moet jezelf (of eerder je huis) een beetje verkopen en dan maar hopen dat je “touche” hebt.

Ondertussen hebben we al 3 positieve reacties, waarvan ik twee echt goed zie zitten: eentje uit America en eentje uit Kenya. Wordt vervolgd …

Vrije ateliers

image

image

image

De stad Sint Niklaas organiseert iedere vakantie leuke creatieve kinderkampen. Potdraaien, knutselen, schilderen, striptekenen, dans, toneel en niet toevallig ook fotografie ;-). Je kan kiezen voor een halve dag of 2 halve dagen (waardoor de kinderen dus ook een hele dag kunnen blijven, voor wie kampen gebruikt als kinderopvang omdat hij of zij moet werken).

Wat een leuke formule. Zelf verzorg ik vaak een halve dag reeks en mijn twee dames volgen dan een knutselkamp. Het is telkens echt leuk, en ik vind het spijtig dat Gent zo niets organiseert. Kampen genoeg in de buurt maar de Vrije Ateliers zijn toch echt anders. Grote voordeel 1: de cursussen worden altijd gegeven door “professionelen”. Veel kinderkampen worden geleid door animators. Dat zijn leuke enthousiaste mensen die zich goed informeren maar  ik vind het toch waardevoller met een “echte” striptekenaar, “echte” juf potdraaien of een “echte” toneelspeler. Voordeel 2: je kan kiezen voor een halve dag. Het is vakantie. Wij trekken niet naar het buitenland maar proberen hier tijd te maken voor elkaar. Deze kampen zijn een leuk extraatje, en geven ons toch nog de tijd om in de namiddag samen iets leuk te ondernemen.

De eerste vakantieweek zit er op. Weer of geen weer: we hebben ons goed geamuseerd.