Tagarchief: verjaardag

Verjaardag

Volwassenen vieren hun verjaardag niet omdat ze zich schamen voor hun leeftijd. Dat heb ik alvast lang gedacht. Maar gisteren was het mijn beurt en ik moet toegeven dat ik er hard tegenop zag. Vorig jaar lag Flo op intensieve zorgen, wat ondanks alles ook een handige manier bleek om aan het hele gedoe te ontsnappen. Ik ben 35 jaar en zo voel ik me ook. Dat is dus het probleem niet. En toch. Als het aan mij lag dan vierde ik mijn verjaardag gewoon niet meer.

Wat valt er eigenlijk te vieren? Het hoofdpersonnage van het hele gebeuren toen is er niet meer. De voorbije 35 jaar waren intens, met veel mooie maar ook veel minder gemakkelijke momenten. Dat is het leven, besef ik. Maar veel redenen voor een feest, zie ik toch niet.

Verjaardagen zijn net als kerst en nieuwjaar overgansmomenten. Even sta je stil bij wat je hebt of niet hebt, even kijk je achterom en vooruit. Het zijn ook momenten die gepaard gaan met allerhande verwachtingen.

Het contrast tussen de eindloze stroom facebook-maak-er-een-geweldige-dag-van-berichten en mijn gezin kon niet groter zijn. Bob was het gewoon vergeten, en de kinderen dus ook. Dat is op zich niet zo erg. In september vergat ik zelf de verjaardag van mijn beste vriend, net als vorig jaar die van mijn schoolvriendinnetje. Ik kreeg dus een koekje van eigen deeg. Gelukkig tikt de tijd dapper verder. De zon ging onder en zo sloop mijn verjaardag opnieuw voorbij. Hoera! We zijn er weer een jaartje van af 🙂

Verwend

IMG_20130811_125018

IMG_20130811_125221
Drie dochters is leuk en handig. Dat dacht ik alvast toen bleek dat we drie meisjes zouden krijgen. En natuurlijk is dat vaak ook waar. Kleren, fietsen en speelgoed schuiven gewoon door van groot naar klein. Vooral op vlak van speelgoed zijn mijn meisjes echt verwend. Zelf koop ik niet zo decadent veel. Maar na acht jaren verjaardagsfeestjes en bezoekjes van Sinterklaas hebben wij al bijna een volledige speelgoedwinkel bij elkaar verzameld. Ik moet er voor alle eerlijkheid bij vermelden dat wij als jongste van de familie ook veel speelgoed doorgeschoven krijgen.

Zo stonden hier op een bepaald moment zeker acht fietsjes van neefjes en nichtjes. En zelf doe ik voorlopig niet veel weg. Er komen hier zo veel kinderen op bezoek. Bovendien zou ik het wel leuk vinden om bijvoorbeeld little people’s te bewaren voor later. Retro fisher price blijft gewoon trendy. Toch?

Maar ik had echt geen idee wat ik voor Flo’s verjaardag moest kopen. Een dagje Boudewijnpark stond al op het programma maar op die leeftijd verwacht een kind ook een tastbaar geschenk. Daarom gingen we (na een vol uur twijfelen in Droomland) voor een glijbaan (als pot samen met de grootouders) maar gezien we al een kleuterexemplaar bezitten, kozen de zusjes voor ‘iets groter’.

En zo verandert onze tuin langzaam in een zwemspeeltuin. Nog een beetje en ik kan inkom vragen 😉

IMG_20130813_140826 IMG_20130813_141045

 

Tweeling

Het stond al lang op haar verlanglijstje, identiek gekleed zijn als mama. “Mensen gaan denken dat we een tweeling zijn.” I wish 😉 Manou is zot van kleedjes en ik vond het wel een leuk idee om haar (en ondertussen ook stiekem mezelf) te trakteren voor haar verjaardag. Lola en Lisa beschikt over zo een duocollectie, en toevallig is dat een winkel waar ik sowieso graag shop.

Toch bleek het geen gemakkelijke oefening. Veel mamamodellen vond ik een beetje braaf, en bovendien is mijn maat steevast als eerst uitverkocht. Na lang twijfelen, passen en herpassen heb ik uiteindelijk toch iets gevonden. En blij dat ze was 🙂

kleedje (1 van 1)

8 jaar

Vrijdag is mijn grote schat Manou jarig. Acht jaar geleden zat ik nu vol ongeduld te wachten. Ik was zo blij en gelukkig, zowel met mijn buikje als met wat er in zat. Het werd een lastige bevalling, een stuitligging met weeopwekkers gevolgd door de onvermijdelijke epidurale en dan toch een spoedkeizersnede.

Dat Manou er helemaal geschaafd uit kwam en met scheve voetjes, daar heb ik nauwelijks bij stil gestaan. Voor mij was ze van in het begin perfect. Ik zie mezelf nog liggen ’s avonds laat op de materniteit. Uren kon ik naar haar kijken. ‘Mijn kindje’. Wat een wonder is zo een nieuw leven toch.

Iedere dag naar de kinesist, die stomme borstvoeding die maar niet lukt, een paar opnames en toen bleek ze allergisch aan melk. En toch kan ik me alleen die roes herinneren. Samen in bad, samen slenteren door de stad, samen op zwier, zelfs samen op fotoreportage. We waren een team, samen sterk.

En dat zijn we nog altijd. Manou is mijn maatje, mijn toeverlaat, mijn helpster, de flinkste en meest plichtbewuste van de drie. Vrijdag wordt mijn kleine meisje acht. Als ik naar haar kijk, loop ik nog steeds over van liefde en trots. Wat gaat de tijd snel. Nog eens zo veel jaar en ze rijdt met de brommer en slikt de pil.

Maar eerst gaan we vieren, morgen met haar vriendjes van de klas en zaterdag samen met de familie en vrienden.

zz_ziek21_2

zz_ziek23

Jarig

Binnen een maandje is Manou jarig, en net als vorig jaar wil ze graag een leuk feestje.

Vorig jaar, in het eerste leerjaar, nodigden we de volledige klas uit. Altijd pijnlijk vind ik het als die en die wel naar een feestje mogen en toevallig jij niet. Bovendien zijn het vaak dezelfde kinderen die uit de boot vallen. Ondertussen zijn we een jaar verder en plots besef ik hoe weinig Manou is teruggevraagd.

Vriendschap hoeft niet afgewogen te worden. Wij ontvangen ook meer dan we ooit op bezoek gaan. Ik vind dat echt niet erg maar er zijn grenzen. Mensen die twee drie vier vijf keer bij ons komen eten en ons dan terugvragen op restaurant waar iedereen zijn deel betaald, daar ben ik toch te oud voor geworden. Of “we gaan jullie eens terugvragen als het mooi weer is voor een BBQ”. Ooit, als het mooi weer is, alsof wij ons binnen niet kunnen gedragen. 😉 En dan komt dat ‘tuinfeest’ er eindelijk en mogen we ons eigen vlees meebrengen.

Dergelijke vriendschappen blijven niet duren, dat beseft iedereen. Ik heb trouwens steeds minder volk rond mij nodig. Maar bij kinderen ligt dit verhaal toch iets ingewikkelder. “Je wordt 8 jaar dus ik stel voor dat je 8 kindjes uitnodigt. En kies dan vooral de kindjes bij wie jij ook eens welkom was.;-) ” Moeilijk. Haal je een meisjeskliek van 4 uit elkaar? Nodig je één jongen uit? Voor je het weet zit je toch aan de helft van de klas en dan wordt het weer pijnlijk voor de rest.

Tja, goed doen voor iedereen én voor jezelf het is niet gemakkelijk 😉

Nina 6 jaar

6 jaar worden is geweldig. Als baby en kleuter beseffen ze vaak niet goed wat er aan de hand was. Deze keer was het menens.

Nina telde al dagen af en gisteren was het dan eindelijk zover. In de voormiddag was het feest op school. Papa kwam langs in de klas als clown en trakteerde al de klasgenootjes op een paar leuke ballonfiguurtjes. In de namiddag vierden we thuis, samen met al haar vriendinnetjes en later op de namiddag met de familie. Drie feesten op één dag en een berg cadeautjes.

Genieten was het, voor Nina maar ook voor ons. Ik ben zo trots op mijn kleine meid. Apgar score 1 op 10, een moeilijke start vol opnames en longontstekkingen en medicatie. Zie ze nu zitten, zo groot en sterk en vrolijk.

Verjaardagsstoel

Jaren geleden kregen we de meegroeistoel als geschenk van onze mutualiteit. Inspiratieloos maar degelijk gerief. Na drie kinderen zag hij er nog goed uit. Even heb ik geprobeerd om hem te verkopen via een tweedehandssite maar niemand wou er ook maar 5 euro voor bieden. Voor dat geld kon ik hem even goed houden, vond ik.

En toen besloot ik van er een verjaardagsstoel van te maken. Samen met de meisjes hebben we hem eerst geschilderd, dan heb ik er een kroon in gespoten en vandaag hebben we hem afgewerkt met (hema)juwelen. Vanaf volgende week maandag zal Nina hem gedurende één week mogen gebruiken. Blij dat ze is. Nadien berg ik hem mooi weer op, tot in juni. Dan is Manou aan de beurt.

Verjaardag T-shirt

Volgende week is Nina jarig. Zes jaar is het al geleden dat dit piepklein meisje ter wereld kwam. Nina maakte een bewogen start maar ondertussen is het een flinke en lieve meid geworden. En dat gaan we vieren.

Woensdag is een leuke dag om jarig te zijn. In de voormiddag is het feest op school. De juf vroeg ons om voor de gelegenheid een cd’tje mee te brengen met Nina’s lievelingsliedjes. Leuk idee, maar ook best moeilijk. Want zo één cd met al haar lievelingsliedjes hebben we niet meteen liggen. Move tegen pesten, een paar liedjes uit de musical van Robin Hood, een hitje van K3 en ook een paar van eurosong for kids, en niet vergeten dat Portugees hitje. Ik ben nu dus maar begonnen om één persoonlijk Nina cd zelf samen te stellen.

En dan kreeg ik een schriftje mee van de juf. Of ik per jaar een paar foto’s kon verzamelen en een leuke anekdote. Right. Klinkt eenvoudig maar mijn privéfoto’s staan verspreid over verschillende externe harde schijven. En ook daar staan ze niet meteen mooi chronologisch geordend. Per jaar een paar leuke foto’s verzamelen werd dus toch een vrij tijdrovende bezigheid en dan moest ik er nog een anekdote bij verzinnen. Huiswerk noemen ze zoiets, voor ouders 😉

Toegeven: feestjes organiseren doe ik graag. Dus besloot ik nog een leuke verjaardag T-shirt te maken voor Nina, geïnspireerd op Banksys maar dan met 6 ballonen. En dan stort ik me nu nog eens op Pinterest, want tegen volgende week moet ik nog een leuk recept vinden voor een taart of cake of …

Kroon

Ik heb al veel verschillende verjaardagskronen in elkaar geknutseld:in karton, in vilt en in stof. Zelfgemaakt is altijd leuk, origineel en persoonlijk. Maar toen botste ik op dit exemplaar, in Ava-papierwaren. De prijs viel mee en de kroon kan in principe verschillende feestjes meegaan. Er zitten 5 getallenplakkers bij, van 1 tot 5 jaar. Een aanrader 😉

Feestvoorbereidingen

image

Volgende week zondag vieren we Manou haar lente- en verjaardagsfeest. 30-tal volwassenen, 20-tal kinderen. Vrienden en familie. En ja, het is een vrij grote groep maar mensen met wie je close bent, uitsluiten vind ik ook moeilijk.

Ik hoop nog steeds op goed weer maar de voorspellingen zitten tegen. Vorige week beloofden ze nochtans stralend mooi weer. Ik weet dat het kinderachtig is maar ik maak me regelmatig druk niet om het slechte weer maar wel om de steevast foute weersvoorspellingen. Alles kan dus nog, maar ik ga toch moeten rekening houden met regen. Buiten was gemakkelijker geweest: tafel en stoelen, eten en drank. Binnen gaan we iets meer moeten puzzelen, tafels en zetels verhuizen en alle slaapkamers opruimen en beveiligen enzovoort. En een tent vind ik niet zo gezellig (of vreselijk duur).

Ik probeer het weer te vergeten dus nu al een beetje na te denken over de versiering. Zo maakte ik samen met het feestvarken een heel persoonlijke verjaardag slinger: Manou, zeven jaar in foto’s. Wat gaat de tijd snel.