Mooi, ontroerend én confronterend: een van de beste filmpes over het onderwerp dat ik al zag.
Want hoe zou u reageren?
Mooi, ontroerend én confronterend: een van de beste filmpes over het onderwerp dat ik al zag.
Want hoe zou u reageren?
meilentefeest from annelissen on Vimeo.
In mei vierden we Nina’s lentefeest en Manou’s verjaardag, met veel zon én water.
Eén filmpje per maand lijkt me genoeg. Maar begin april trokken we naar Brighton, en de rest van de maand … had ik eerlijk gezegd gewoon veel andere zaken aan mijn hoofd. Wachten tot eind mei bleek dan weer te veel van het goede. En dus koos ik voor ‘De Lente’, voor die mooie, heerlijk warme en zonnige dagen in april. Lieve zon, ik mis u. Kom gauw terug 🙂
Videoblog: april – mei from annelissen on Vimeo.
Homeswap in Brighton from annelissen on Vimeo.
maar drie zo mooie filmpjes dat ik ze toch graag met jullie deel.
* Fuck the poor Super goed gevonden!
Super goed gevonden!
* Vrouwen scheren hoofd kaal voor vriendin met borstkanker
Ik zou dat ook meteen doen maar met mijn kort kopje is niet zo een grote opoffering 😉
* Een goede daad
Beetje cliché maar toch mooi (en waar ;-))
maart: krokusvakantie from annelissen on Vimeo.
Grotendeels gefilmd met mijn goedkope Samsunggsmcamera, waardoor de beelden soms een beetje pijn aan de ogen doen. Maar ik blijf het een leuke herinnering vinden 😉
Gezien mijn maatje hersteld wordt en ik dus zonder camera zit, eindigt deze maand iets vroeger dan voorzien.
februari from annelissen on Vimeo.
januari from annelissen on Vimeo.
Video onthult meer dan twintig persoonlijke blogberichten, ontdek ik. Welke kleren, welk speelgoed, wat je eet en drinkt. Januari was duidelijk een donkere maand, wat ondanks mijn geweldig toestelletje soms toch zorgt voor korrel een een verkeerde witbalans. Het was ook een feestmaand, vol bubbels en gezellige etentjes.
Speeltijd 😉 De langere film zal ik waarschijnlijk beter bewaren voor familie en vrienden. Niets saaier dan eindeloze vakantievideo’s. Toch?
We zijn weer twee weken verder. ‘Grote’ evenementen zoals een weekend naar de Efteling vind ik wel moeilijker in beeld te brengen. De komende 10 dagen in Marokko worden dus een hele uitdaging 😉
sinterklaas from annelissen on Vimeo.
Twee weken Sinterklaasplezier, en veel meer natuurlijk.
Fotografie en film zijn nauw verbonden. Beide spelen met licht en met compositie, beide brengen een verhaal. Sinds pro camera’s nu ook voorzien worden van een degelijke filmfunctie is de stap voor veel fotografen klein. Toen ik het filmpje van Jesse zag op Vimeo, dacht ik meteen: dat wil ik ook. Een seconde per dag, een jaar lang. Een simpel maar geweldig leuk concept. Mijn leven is weliswaar niet zo hip maar het project zou me verplichten om regelmatig te filmen. En het resultaat zou een mooie herinnering vormen voor mijn meisjes.
Zondag was ik precies twee weken bezig. Ik heb met natuurlijk niet kunnen inhouden. In veertien dagen heb ik veel meer bronmateriaal verzameld dan nodig, en het waren dan nog twee buitengewoon rustige weken zonder uitstapjes of reisjes. Bovendien duurde het even voor ik mijn vrienden durfde meesleuren in het project. Film is onthullender dan fotografie, vind ik. Bovendien wil ik vaak ook gewoon genieten van het moment, zonder camera in de hand.
De voorbije veertien dagen resulteerden in een ruw gemonteerd filmpje van net geen drie minuten. In tegenstelling tot Jesse vond ik één seconde vaak te kort, en ik kreeg het ook niet over mijn hart om het geluid weg te gooien. Een jaar aan dit tempo zou dus een film van minstens een uur opleveren, wat veel te lang is. Hoe ik dat dilemma ga oplossen, weet ik nog niet maar voorlopig kunnen jullie al genieten van mijn eerste videovblog. Welcome to my life 😉
Onvoorstelbaar mooi gemaakt!
Samen met de vrijwillige reddingsdienst van Blankenberge (Belsar) maakte Bob een leuk filmpje ondanks 8 beaufort en bijhorende zeeziekte.
Het hele videoding is een beetje nieuw voor mij en persoonlijk ben ik niet zo tevreden over de resolutie, maar kom: het geeft wel een idee 😉
Voor de Villa Rozenrood fotografeerden Sarah en ik elk een twintigtal gezinnen. Ik heb die dag bijna 1500 foto’s gemaakt, en die moeten allemaal verwerkt worden. Ik ben er volop aan bezig maar kijk: Sarah klopt me :-). Zij is al klaar.
We hebben een andere stijl, dat is onvermijdelijk. En we hebben die dag ook bewust voor een andere achtergrond gekozen. Sarah koos voor de witte muur, terwijl ik de locatie en de ramen graag wou meenemen. Ik werk in de studio al zo veel op wit. Het was een actie; het mocht wel eens iets anders zijn. Sarah’s foto’s erg leuk geworden, sober en vrolijk. En ook haar filmpje vind ik geweldig. Je ziet duidelijk dat de kindjes veel plezier hebben, deels dankzij Bob de animator natuurlijk.
Natuurlijk gaan er altijd mensen zijn die nu, als ze de beelden zien, gaan vergelijken. Even ter herinnering: het is geen wedstrijd, integendeel. De shoot was een manier om jullie allen te motiveren om iets te storten voor het goede doel. En jullie houden er allemaal een leuke herinnering aan over.
Zelf zit ik halfweg. Ik probeer de alle foto’s deze week af te werken. En heel misschien maak ik er nadien ook zo een leuk filmpje van, al moet ik nog eens uitvissen hoe. Tips zijn altijd welkom, zolang het eenvoudig, snel en strak blijft.
Fotograaf Jimmy Kets maakte voor de nieuwe zender Vier een reeks korte filmpjes, een mooie trucje om de kijker te lokken naar de reclameblokken. De eerste week hangt Jimmy rond op een Vlaamse kermis. Fotografie in bewegend beeld. Vaak banaal en zo simpel maar toch grappig.
Ik hou wel van die stijl. Jimmy is een van de weinige die creatief is los van het medium. Wij zien hem als fotograaf maar eigenlijk studeerde Jimmy grafische. En nu gooit hij zich dus op film en video. Vier zou iedere maand een andere fotograaf inschakelen. Mooi. maar nog leuker zou natuurlijk zijn moesten ze “gewoon” de echte reclameclips een beetje creatiever maken.
Oud nieuws, dat besef ik. Maar telkens als ik het liedje hoor, moet ik aan dit filmpje denken. Die ouders moeten heel veel geduld gehad hebben, om telkens opnieuw naar hetzelfde liedje te luisteren. Het resultaat mag er alvast zijn. Super.
Vijf halve dagen fotoles: dat is veel voor kinderen van 8 tot 14 jaar. Ik probeer het geheel luchtig en kindvriendelijk, en toch zo leerrijk mogelijk te maken. Zo een stop motion film (verschillende foto’s die je snel achter elkaar monteert tot één film), dat vinden ze best “cool”. Vooral “de bevalling” vind ik zelf goed gelukt. Het gaf me zin om zelf nog zo eens iets in elkaar te steken.