Tagarchief: voetbal

Op kamp

flobloso (1 van 1)-2 flobloso (1 van 1)-3 flobloso (1 van 1)

Flo op sportkamp? Alleen? Echt?

Flo’s motoriek en evenwicht zijn niet geweldig. Maar een zomerkamp is altijd een goed idee, en niet alleen als opvangalternatief.

De voorbije jaren waren we erg tevreden van de sportkampen in de Wolfput, van de stad Gent. Geen gekke thema’s of springkastelen; niets spectaculairs behalve een paar enthousiaste monitoren. En mensen maken het verschil.

Vandaag sloten we de leuke week af met een korte show. Flo huppelde uit de maat 🙂 maar uitbundig mee. Een half uurtje later trok ze me mee de tuin in: ‘Mama? Gaan we het spel van de Rode Duivels spelen?’ In mijn tijd heette dat nog gewoon ‘voetbal’ 🙂

Advertenties

Panini

578

Ouderschap is een eindeloze oefening in geduld, én in principes overbood gooien.

Ik zie het me nochtans nog zeggen, dat ik nooit of te nimmer zou meedoen aan die flauwekul. Extra dozen wasproduct kopen voor een pakje stickers, daar begin je toch niet aan?

Maar toen werd mijn dochter uitzinnig bij het krijgen van zo een pakje gratis Carrefour-stickers. En toevallig had oma die week ook boodschappen gedaan. We waren vertrokken.

Een week later zat er een gratis Paniniboek bij De Gentenaar. Blijkt dat de Carrefourstickers niet eens passen in het officiële Panini WK-boek. U raadt het al: we sparen ondertussen dubbel; twee Panini-stickerboeken over … voetbal.

Na de nieuwe man, zie hier een nieuwe generatie voetbalminnende vrouwen (in spe) 😉 Bye bye Barbie, hier zijn de Rode Duivels 😉

Buffalo

Geloof het of niet maar ooit, heel lang geleden, ben ik nog voetbalsteward geweest. In die tijd trok ik voornamelijk op met jongens en één van hen wist me te overtuigen. ‘We zijn echt heel dringend op zoek naar een meisje. Het is echt iets voor u. Jij durft dat. Toch?”

Het was een heel leuke maar vaak koude ervaring. Toen heb ik trouwens voor het eerst en laatste koffie gedronken, ook al ligt die smaak mij totaal niet. Ik moest gewoon iets warms door mijn bevroren keel krijgen. De spanning en adrenaline die gepaard gaan met een live wedstrijd kan ik nog steeds appreciëren. En ook aan het groepsgevoel hou ik goede herinneringen. Alleen spijtig dat voetbal op mij echt niet boeit. Op tv werkt het zelfs heel snel op mijn zenuwen. 😉

Een geweldig nieuw stadion en twee vrijkaarten, zoiets konden we toch niet laten liggen. Ik moest werken en dus trok Bob samen met Nina richting Ghelamco (ook al moet ik hier toch verklappen dat hij helemaal geen supporter van Gent is maar wel van Brugge). Een ritje met de brommer, frietjes en een cola, meer heeft Nina niet nodig. Na een dik uur (1-1) kreeg ze wel ‘pijn aan haar oren’ en wou ze liever naar huis.

De volgende keer is het mijn beurt. For old time’s sake 😉

foto(7)