Tagarchief: zomerkamp

Op kamp

flobloso (1 van 1)-2 flobloso (1 van 1)-3 flobloso (1 van 1)

Flo op sportkamp? Alleen? Echt?

Flo’s motoriek en evenwicht zijn niet geweldig. Maar een zomerkamp is altijd een goed idee, en niet alleen als opvangalternatief.

De voorbije jaren waren we erg tevreden van de sportkampen in de Wolfput, van de stad Gent. Geen gekke thema’s of springkastelen; niets spectaculairs behalve een paar enthousiaste monitoren. En mensen maken het verschil.

Vandaag sloten we de leuke week af met een korte show. Flo huppelde uit de maat 🙂 maar uitbundig mee. Een half uurtje later trok ze me mee de tuin in: ‘Mama? Gaan we het spel van de Rode Duivels spelen?’ In mijn tijd heette dat nog gewoon ‘voetbal’ 🙂

Advertenties

Volgens leeftijd

Zaterdag was het weer zover. Dan probeerde zoals veel Gentenaars mijn kinderen in te schrijven voor een zomersportkamp. De race begon om 9 uur en ik heb me ooit laten wijsmaken dat je meer kans maakt via de telefoon. Het doel was om mijn drie meisjes samen in te schrijven voor een weekje in juli in de Wolfput, een sporthal hier in de buurt.

Om 9.40 geraakte ik eindelijk binnen. Voor Manou was er al geen plaats meer. Voor het kamp “omnisport voor kleuters” was er wel nog plaats. Ik besloot om Nina en Flo toch in te schrijven.

– Maar ik zie hier dat Nina in 2006 geboren is.”
– Nina zit in de derde kleuterklas. Mijn dochter is motorisch een beetje achter. Ontwikkelingsstoornissen, begrijpt u?
– Maar ze is van 2006. Ik kan ze dus niet inschrijven voor een kleuterkamp.
– Vorig jaar schreef ik ze in volgens leeftijd en na een halve dag sukkelen moest ze toch van groep zakken. Hetzelfde gebeurde trouwens ook tijdens de zwemles van de stad Gent. Dat dit niet zo leuk is voor haar. Nina is een jaar ouder dan haar klasgenootjes en toch is ze nog altijd de kleinste. Waarom zou ik hierover liegen?
– Ik begrijp het maar ik kan haar niet inschrijven. Ik zal Nina op de reservelijst zetten.

Er was dus plaats; ik was op tijd en toch heb ik Nina niet kunnen inschrijven. Pech. Ik vind wel iets anders en toch baal ik, uit principe.

Kinderen worden altijd en overal opgedeeld volgens leeftijd. Ze moeten ergens een grens trekken, ik begrijp dat wel. Maar voor Nina is het een verloren zaak. Ze was amper 41 centimeter bij de geboorte. Dat is 10 centimeter kleiner dan haar zus Flo. Die achterstand gaat ze nooit meer inhalen. Iedereen groeit. Hoe goed zij ook vooruit gaat, andere kinderen groeien ondertussen ook.

Al lachend beweer ik soms dat Nina’s geboortedatum beter zouden vervalsen. Een jaartje minder, daar zou niemand aan twijfelen. Nina kan zelfs gemakkelijk voor een 4-jarige doorgaan. De werkelijkheid is moeilijker. Wie Nina voor het eerst ziet, gelooft meestal niet dat ze al 6 is.

Later die dag belde de sportdienst terug. Of ik 5 minuten tijd had voor een tevredenheidsenquête. “You’re kidding right?”

Vakantieplannen

Volgende week begint de lente, zegt de weerman. Hoog tijd om te denken aan de zomer, zo blijkt. Ik krijg verschillende groepsmails van ouders van klasgenootjes, over wie wanneer mee wilt op zomerkamp. Het valt me op dat het verschil tussen gezinnen op dat vlak buitengewoon groot is. “Ik zoek naar een kamp of activiteit voor week 3 en week 5 “, mailt de ene mama. Een ander schrijft terug: “Ik heb gekozen voor een job in het onderwijs waardoor wij in de zomer geen last hebben van opvangprobleem. Toch bedankt.”

Wie thuis werkt, is veel thuis (ook in de zomervakantie). Toch stuur ik mijn dames op kamp en dat niet eens uit noodzaak. Maar twee maanden thuis zitten, vind ik veel te lang. Na Marokko zit er voor ons geen verre reis meer in. Een weekje naar zee en een paar citytrips zullen niet voldoende zijn om de sleur te breken.

De eerste weken vinden ze het leuk om gewoon wat rond te hangen, buiten te spelen, zwemmen en schommelen en knutselen, en vriendjes uitnodigen. Maar vroeg of laat beginnen ze zich te vervelen, en dat eindigt of voor tv of in ruzie. Iedere dag zelf voor kinderanimatie zorgen, zie ik ook niet zitten.

Op kamp amuseren ze zich, ook al is het slecht weer. Het is een beetje puzzelen, zoeken naar drie leuke kampen dezelfde periode zonder financieel failliet te gaan. Persoonlijk zou ik voormiddagkampen of halve dagen workshops leuker vinden maar ik Gent bestaan die (volgens mij) niet. Ook knutsel- of echte creakampen mis ik een beetje. Op het programma staat voorlopig een paardrijkamp in Spa voor Manou; voor het eerst intern- met logement dus. En de kleintjes gaan alvast een weekje ideekidsen en een weekje sporten via de stad Gent.

Hoe overbruggen jullie de zomer?