Tagarchief: zwemmen

Trots

Als kleuter was Nina bang van water. Het heeft een volledig jaar geduurd voor ze aan de rand van het zwembad durfde te zitten. Ze ging nochtans graag in bad, maar zwemmen dat was anders. Te groot, te koud, te eng.

Vandaag kwam Nina trots thuis met haar diploma van 400 meter. ‘Ik kon nog verder hoor mama’, glunderde ze.

Facebook zal de komende dagen overspoeld worden met tevreden ouders die graag het slaagpercentage van hun kinderen delen. Het is hun gegund, maar zelf zeggen dergelijke cijfers mij eigenlijk niet zo veel. 80 of 90 %, het blijft relatief. 400 meter is voor het ene kind een opwarmertje, voor het ander een topprestatie.

Eigenlijk ben ik altijd trots op mijn kinderen, los van wat ze presteren. Maar het is schoon om ze te zien groeien. 🙂

image1

Advertenties

Zeehond

IMG_20130824_085736

Tuc vind de zee geweldig. Alleen spijtig dat hij in de zomer niet op het strand mag en de heel dag in het water moet blijven 😉

Dat hele hondenverbod is eigenlijk een typische Belgische regel. Op straat mogen de beesten zo veel pipi doen als ze maar willen. De paaltjes op de dijk worden omsingeld met stinkende donkere plekken. Maar oh wee als de dieren een plasje doen aan de waterlijn. Honden zouden moeten wegblijven van het zachte zand, en kaka’s kuis je als baasje altijd en overal op. En dan leeft iedereen nog lang en gelukkig. Zo moeilijk is dat toch niet? 😉

Een eigen zwembad

 

Ons zwembad lag hier al voor we het huis kochten. Het is zalig, zeker dit jaar. Ik zou het niet meer willen missen. Zo een bak met water tovert iedere zonnige dag om in echte vakantie.

Maar naast de oneindige uren van plezier en verkoeling komt het bad ook met een niet te onderschatten risico: verdrinking. Wij hebben destijds een heuse studie gemaakt van alle mogelijke middelen om zo een drama te vermijden. Er bestaat echt van alles. In veel warme landen plaatsen ze een hek rond het zwembad. Er bestaan ook allerhande alarmsystemen. Sommige schieten in gang bij een plotse beweging in het water. Andere lijken op aan armband en hangen vast aan het kind.

Wij hebben gekozen voor een stevig rolluik, zonder twijfel de beste investering van de voorbije vijf jaar. Volgens onze badmeester kan je er zelfs op lopen maar dat proberen we liever niet. Het belangrijkste is dat eens het rolluik op het water ligt, er niemand meer kan verzuipen.

Gisteren verdronk er weer een kindje in Keerbergen, ondanks de omheining. Slik. Eigenlijk is er maar ÊÊn echt veilige oplossing en dat is leren zwemmen. Wat ben ik blij dat Nina er sinds kort mee weg is. Maar de zwemlessen en aanmoedigingen zorgden wel voor een bijkomende probleempje. Tot voor kort moesten zowel Nina als Flo bandjes aan. Nu haar zus er van af is, wil Flo ook geen bandjes of blokjes meer aan.

We moeten nu dus driedubbel goed opletten. Want ze huppelt vrolijk langs het water en springt dan zonder twijfelen het water in. De eerste keren sprongen wij met kleren en al achter haar. Ondertussen weet ik dat ze onder de watergrens even blijft spartelen, en trek ik haar gewoon van aan de kant weer boven. Het lijkt wel een spelletje maar dan een heel gevaarlijk.

In Amerika, waar veel mensen over een eigen zwembad beschikken, kan je baby’s leren drijven. Dit filmpje heb ik even geleden al een paar keer gezien. Het leek mij erg Amerikaans, lees niet echt realistisch. Maar misschien moet ik het de komende dagen toch maar eens proberen. 😉

Bijna

Als baby was Nina een overgevoelig en angstig kind, een huilbaby. Luide muziek, een vreemde smaak, onweer, vuurwerk, alle mogelijke dieren, verkeer tot zelfs een onbekende schoot: alles was goed voor een nieuwe krijspartij. Het heeft ons destijds niet echt belet om ze mee op zwier te nemen. Buiten valt zo een gehuil minder op, en gedeelde smart weegt bovendien minder zwaar.

Zes jaar is ze ondertussen en Nina is de voorbije jaren helemaal open gebloeid. Ze is nog altijd kleiner en fragieler dan haar leeftijdsgenootjes. Diep van binnen zitten er nog wel restjes van die angst. Alleen de lift nemen, wil ze bijvoorbeeld niet. En de donkere zwemtunnel van Rozenbroeken zorgt altijd voor traantjes. Maar alleen op kamp gaan, is geen probleem. Van onweer (of spoken) ligt ze niet meer wakker. En ook honden en paarden schrikken haar niet meer dan gemiddeld af.

Onderwater zwemmen is ook totaal geen probleem meer. Meer nog: onder water zwemt Nina veel beter dan boven water. Haar bewegingen zijn groter, krachtiger. Ringen opvissen kan ze als de beste, en bommetje natuurlijk. Ze springt van op de wipplank recht het water in. Nina legt trouwens al een mooie afstand af, onder water. Het probleem is dat een, mens vroeg of laat moet ademen he.

Maar we zijn er bijna 😉

foto(2)